menu Steun ons
Kaleb
Kaleb  Mijn verhaal Ik heb nog steeds geen identiteitsbewijs.  
Steun de slachtoffers

Kaleb

  Ik heb nog steeds geen identiteitsbewijs.  

Kaleb is als zeventienjarige alleen uit Guinee naar Nederland gekomen. Hij heeft geen vader en moeder meer, zij zijn vermoord tijdens de oorlog. In Nederland heeft hij asiel aangevraagd. Uiteindelijk heeft hij een vergunning voor alleenstaande minderjarigen vreemdelingen gekregen maar die stopte op zijn achttiende verjaardag. Hij moest toen de opvang verlaten en terug naar zijn land van herkomst.

Het lukte hem niet om reispapieren te krijgen. Een tijdje heeft hij door verschillende Nederlandse steden gezworven. Hij bedelde om geld om te kunnen eten en af en toe in de opvang te kunnen slapen.

Na een tijdje ontmoette hij een man die hem wel wilde helpen. Hij kon werken in de haven samen met een groepje anderen. Kaleb werkt nu zestien uur per dag in de haven. Het werk dat hij doet is onzichtbaar voor de buitenwereld. Hij heeft nog steeds geen identiteitspapieren en moet een groot deel van zijn verdiende geld afstaan aan onkosten die zijn baas maakt. Hij snapt niet waarom dat moet. Hij spreekt niet genoeg Nederlands en is helemaal afhankelijk van zijn baas. Met een aantal collega’s slaapt hij achter in een magazijn.